Doorgaan naar hoofdcontent

Flow

non doing, wu wei
Zolang ik me kan herinneren richt mijn aandacht zich op de ervaring van flow. In het alledaagse leven, in mijn werk, in opleidingen, in contact met mensen. Wat is flow?




Ik weet hoe flow voelt. Ik weet onder welke omstandigheden de kans groter is dat flow ontstaat, en vooral weet ik inmiddels wat het tegenhoudt. Hoewel, niet altijd gaat dit op. Flow kan er ineens zomaar zijn.


Vroeger noem ik het piekervaringen, momenten die eeuwig lijken te duren en onvergetelijk zijn. Nu weet ik dat een piekervaring een specifiek soort bewustzijnsstaat is, vergelijkbaar met flow, maar eerder ingedikt, verstild, geïntensiveerd. Wat is dan flow?


Op dit moment bevind ik mij niet in flow, ik ben teveel bezig met copy paste, wat een teken is dat ik analyseer, afstand neem, beschouw, componeer. Dit blog zou ik graag in flow willen schrijven, maar kennelijk houden gedachten over hoe informatief of leuk of interessant dit stukje zou moeten zijn me tegen.




Goed, even stop. Mijn ogen sluiten, met mijn aandacht naar mijn ademhaling en voelen. Van waaruit wil ik dit stukje schrijven? Ah, ik weet al waarom er zoveel gedachten zijn. Over flow wil ik teveel tegelijk zeggen, de gedachten buitelen over elkaar heen. 'Te' houdt flow tegen. Teveel of te weinig.





Toen ik nog aan de mimeschool studeerde overkwam flow me, In lessen bewegingsimprovisatie voelde ik me als een fontein, de ene impuls volgde spontaan de andere op en ik bewoog me als een vis in het water. Aan de andere kant, als ik een voorstelling moest spelen raakte ik makkelijk verkrampt en verloor ik het gemak en de ontspanning. Impulsen raakten verstrikt in gedachten over vorm en gerepeteerde inhoud.





Flow nu voor mij: Ik tuimel letterlijk van het ene moment in het andere zonder dat mijn denken er tussen lijkt te komen. Ik voel en ervaar een stroom van aaneengeschakelde momenten. Tijd houdt op te bestaan.




Blijdschap of lichte euforie maakt zich van me meester, vergelijkbaar met het gevoel van verliefdheid, maar dan minder sterk. Wat ik wil doen, zeggen, schrijven of bewegen, het gaat vanzelf, alsof de impuls en het volgen ervan hetzelfde zijn. Ik voel me levend. Ik voel me een met alles.




Flow ... dus....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Wu Wei: De Kunst van Niet doen

Practise non-action. Work without doing, Wu Wei is een kernconcept in het Tao├»sme. Het verwijst naar de ogenschijnlijk paradox van niet-doen en toch doen (handelen). Doen zonder wil en zonder inspanning.  Alan Watts, zenleraar, spreekt in  deze video  over het principe van niet iets forceren.  "Wu wei is the art of sailing, rather than the art of rowing".   How to practice wu wei? De 'practise of non-action' of 'non doing' is echter niet zo makkelijk te leven met mijn Westerse mind-set. Net als zovelen heb ik geleerd dat als ik iets wil bereiken in mijn leven ik hard moet werken, mijn best moet doen.  The blessing of sensitivity Gelukkig ben ik gezegend met een extreem sensitief lichaam en zenuwstelsel. Zodra ik teveel doe en over mijn fysieke grenzen ga krijg ik daar direct last van. Volhouden en doorzetten is voor mijn lichaam een crime. Als ik te lang blijf volhouden, raak ik overprikkeld en uitgeput en duurt het lang voor ik herstel. Zo kan ik een w

Zo Binnen, Zo Buiten?

Vanmorgen kom ik op facebook een TED talk tegen van een 19-jarige jongen. Voor de mensen die TED niet kennen, zij noemen zich " a nonprofit devoted to Ideas Worth Spreading". Hun mission statement: " We believe passionately in the power of ideas to change attitudes, lives and ultimately, the world. So we're building here a clearinghouse that offers free knowledge and inspiration from the world's most inspired thinkers, and also a community of curious souls to engage with ideas and each other. Inspired thinkers, curious souls, yes indeed. Ik bevind me regelmatig op TED.com en word vaak geraakt door de persoonlijke verhalen die de sprekers delen met een gretig publiek. Kwetsbaar,  passievol, waar. Dat het soms wat te hoopvol voelt in Amerikaanse zin van 'yes we can! neem ik voor lief.   Mijn ochtend begint dus met deze jongen. Zijn eerste zinnen zijn meteen raak. Voor een lange tijd in zijn leven heeft hij het gevoel dat hij twee levens leidt. Het

Niet-weten

Vandaag weet ik niks. Ik weet niet wat ik wil eten, waar ik naartoe wil, wat ik wil doen, ik weet niet wat ik wil. Mijn geest is een groot white board waar ik vol verwachting naar kijk in de hoop dat er iets op verschijnt. Op verschillende momenten op de dag vind ik mezelf  terug achter de laptop terwijl ik berichten lees op facebook die me zouden moeten inspireren. Ik zie deze uitspraak: 'live your life like a butterfly. take a rest sometimes, but never forget how to fly' en weet niet wat ik ermee aan moet. Gewoonlijk like ik van alles maar nu like ik helemaal niks. Ik sta in de tuin met mijn blote voeten in het gras. Het heeft net geregend en ik voel de koelte langs mijn enkels omhoog trekken. Ik voel me zo onhandig als een zwanenjong van twee weken oud dat lomp waggelend zijn weg naar het vrije water probeert te vinden. Nu sta ik hier in mijn tuin en voel, dat weet ik. . Mijn gedachten komen tot rust. Ik hoef het ook niet te weten. Alsof er iets te weten v